Stare Powązki zasługują na miano Nekropolii Narodowej, bo kryją prochy ludzi najbardziej zasłużonych dla narodu. Budowane przez bogate mieszczaństwo okazałe kaplice i pomniki, pozbawione po II wojnie światowej opiekunów, którzy poginęli, rozproszyli się po świecie lub zubożeli, zaczęły popadać w ruinę. Opieki nad zabytkowymi grobowcami podjął się Społeczny Komitet Opieki nad Starymi Powązkami, który w ciągu 29 lat swojego istnienia przeprowadził ponad 1134 prac renowacyjnych i konserwatorskich. Tak wielka skala działań możliwa była dzięki uznaniu i poparciu, jakie zyskała sobie akcja podjęta w 1974 r. przez Jerzego Waldorffa.
Było sprawą oczywistą, że przedsięwzięcie to nie mogło opierać się tylko na datkach zdobywanych przez kwestarzy podczas corocznych kwest zaduszkowych. Aby zdobyć odpowiednio znaczące środki trzeba było pozyskać sponsorów, nazywanych przez Jerzego Waldorffa zamożnymi dobrodziejami. Były to, i są nadal, władze samorządowe Warszawy, instytucje bankowe i ubezpieczeniowe, fundacje, fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej, generalny i wojewódzki konserwator zabytków. Mecenasem szczególnego rodzaju jest firma A. Blikle, która od 1975 r. przysyła swoje pączki i ciasta, aby kwestarze schodzący z cmentarza, często zziębnięci i zmoknięci, mieli się czym posilić.
Zachodzące w Polsce od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku przemiany spowodowały, że instytucje, które poprzednio w znaczący sposób wspierały Komitet, dziś już nie istnieją lub nie są w stanie pomagać. Taki los spotkał Polski Monopol Loteryjny, który przez wiele lat był znaczącym dobrodziejem odnowy Powązek.
Finansowe wspomaganie prac konserwatorskich na Powązkach przez wiele lat pozostawało anonimowe. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom obecnych i przyszłych sponsorów, w 1996 r. odlane zostały specjalne medale dla osób i instytucji zasłużonych w akcji ratowania Powązek. Po jednej stronie medalu widnieje wizerunek Bramy św. Honoraty, po drugiej napis "Szczególnie hojnemu ofiarodawcy na ochronę zabytków Powązek". Jako pierwsza medal ten otrzymała Maja Komorowska, która wzięła udział w największej liczbie zaduszkowych kwest. Wraz z nią udekorowanych zostało kilkudziesięciu aktorów i dziesięć instytucji. Po raz drugi medale wręczono w maju 1999 r., w czasie obchodów dwudziestopięciolecia działalności Komitetu. W połowie lat dziewięćdziesiątych na odrestaurowanych kaplicach i nagrobkach zaczęliśmy umieszczać mosiężne tabliczki z informacją za czyje środki obiekt ten został odnowiony. W ten sposób zwiedzający cmentarz mogą zorientować się, jakie instytucje wspomagają finansowo działalność Komitetu.
W roku 2001, zostały wykonane i wmontowane w mur cmentarza przy Bramie św. Honoraty, granitowe tablice, na których zamieszczane są nazwy instytucji i osób wspierających odnowę Powązek. Na tablicy lewej wykuto nazwy instytucji, które w ciągu pięciu lat przeznaczyły na ten cel przynajmniej 100 000 zł, zaś na drugiej tablicy nazwy "dobrodziejów roku" - czyli tych, którzy przekażą w danym roku co najmniej 5 000 zł. Jeżeli pieniądze przekazane zostaną na ratowanie konkretnego nagrobka, informacja o tym zostanie zamieszczona na tabliczce przymocowanej do tego obiektu. Informacje na granitowych tablicach są uaktualniane każdego roku.

Obecnie na tablicach figurują:
	ZASŁUŻENI DOBRODZIEJE	DOBRODZIEJE ROKU 2003
	KWESTARZE ZADUSZKOWI GMINA WARSZAWA-CENTRUM DZIELNICA ŚRÓDMIEŚCIE NARODOWY BANK POLSKI WOJEWÓDZKI FUNDUSZ OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ A. BLIKLE MIASTO STOŁECZNE WARSZAWA	BUDIMEX S.A. FUNDACJA BANKU ROZWOJU EKSPORTU JADWIGA WANDA CICHANOWICZ KRAJOWA RADA SPÓŁDZIELCZA NARODOWY BANK POLSKI MIASTO STOŁECZNE WARSZAWA PKP CARGO S.A. WOJEWÓDZKI FUNDUSZ OCHRONY ŚRODOWISKA I GOSPODARKI WODNEJ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------